0057

⬢⬢⬢

ตอนที่ 57 เจ้าแก่ ปล่อยเหรียญทองออกมาหน่อย

เซี่ยวเทียนสีหน้าหนาวชา ในดวงตามีความเหี้ยมเกรียมผุดขึ้น “ท่านจะพาท่านแม่ของข้าไปที่ไหน!”

เขาลุกขึ้นราวกับสุนัขล่าสัตว์ที่พุ่งพรวด กระหายจะเข้าไปฉีกกัดเซียวอวิ๋นอย่างบ้าคลั่ง

แต่กลับถูกสายตาอันเงียบ ๆ ของไป๋จิ่วยับยั้งฝีเท้าไว้

พร้อมกันนั้นยังกำชับเขาไว้ว่า:

“ลูกชาย เจ้าก็เชื่อฟังอาจารย์ของข้าเถอะ อาจารย์ของข้าเก่งกาจนัก”

“จำไว้ให้ดี ข้าเป็นแม่ของเจ้าเสมอ ทำคนอย่าลืมกำเนิด!”

“วันหน้าถ้าได้พบกันอีก มีของกินของดีอะไรก็เก็บไว้ให้แม่เจ้าไว้บ้าง รู้ไหม?”

เซี่ยวเทียนถูกตรึงอยู่กับที่ ร่างที่ถูกเซียวอวิ๋นทำร้ายหนักราวกับจะโซซัดโซเซ ในดวงตาก็ถูกคลุมด้วยม่านหมอกบาง ๆ