0052

⬢⬢⬢

ตอนที่ 52 เจ้าเป็นมนุษย์ ข้าเป็นสัตว์ร้าย

จื่อเย่ก้าวขึ้นไปข้างหน้าเพื่อตรวจดู

"ดวงจิตเทพดับสูญ... นี่ไม่ใช่วิธีการธรรมดาอย่างแน่นอน" น้ำเสียงกดต่ำของนางแฝงไปด้วยความตระหนกที่ยากจะปกปิด

"หรือว่าจะเป็นฝีมือของพวกมารชั่วจากโลกมาร?" มีคนข้างๆ กล่าวด้วยความโกรธแค้น "วิธีการอันโหดเหี้ยมเช่นนี้ ต้องเป็นพวกมารนอกรีตอย่างไม่ต้องสงสัย!"

เซียวอวิ๋นที่มาช้ากว่าผู้อื่นนิ่งเงียบไม่เอ่ยคำใด สายตาเพียงจับจ้องไปยังรอยกรงเล็บขนาดมหึมารอยหนึ่ง แววตาก็หม่นลงเล็กน้อยเช่นกัน

แม้การต่อสู้จะสิ้นสุดลงไปแล้ว ทว่ากลิ่นอายอันน่าสะพรึงกลัวที่หลงเหลืออยู่ในสถานที่แห่งนี้ ยังคงทำให้เหล่าผู้บำเพ็ญเพียรที่มีตบะค่อนข้างต่ำในที่นั้นรู้สึกหนาวสะท้านไปทั่วร่าง

เพียงแค่อนุภาพที่หลงเหลืออยู่ ก็ทำให้จิตใจของพวกเขาสั่นสะท้านแล้ว