กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอสมุดโม่อวี่
⬢⬢⬢
ตอนที่ 42 ชายตายแล้ว
เมื่อไป๋จิ่วลงสู่พื้น ไอพิษรอบกายก็สลายหายไปสิ้น รอบด้านล้วนเป็นไม้โบราณสูงตระหง่านบดบังฟ้าและตะวัน เพราะแสงแดดส่องลงมาไม่ได้ มีเพียงแสงรำไรไม่กี่หยดลอดผ่าน จึงทำให้โดยรอบดูมืดมิดและพิลึกพิลั่นเป็นพิเศษ
จู่ ๆ นางก็รู้สึกกลัวขึ้นมาบ้าง
ขาทั้งสี่ก้าวถอยหลังไปเล็กน้อย กลับเหยียบเข้ากับกิ่งไม้แห้งกิ่งหนึ่ง
“กร๊อบ—”
กิ่งไม้แห้งหักสะบั้น
อุ้งเท้าของนางตกใจจนหดกลับไป หูก็ตั้งชูชันเป็นหูเครื่องบิน
นางกำลังฉงนอยู่พอดี หางตาเพิ่งสังเกตเห็นเงาร่างคนบนพื้น ก็ถูกอะไรบางอย่างสีแดงเข้มที่พุ่งชนสะเปะสะปะกลางอากาศแสบตาจนมองไม่เห็น
นางเบิกตากว้าง!