0040

⬢⬢⬢

ตอนที่ 40 การปกป้องดูแลที่มีให้ไป๋จิ่วเพียงผู้เดียว

สิ้นเสียงพูด ฉู่อวี๋หว่านก็ปล่อยมือแล้ว

อีกทั้งในเวลาเดียวกัน ฝ่ามือยังรวมปราณแท้อันเกรี้ยวกราดสายหนึ่ง ซัดเข้าใส่ไป๋จิ่วอย่างไร้ความปรานี!

เดิมทีไป๋จิ่วที่ห้อยตัวอยู่กลางอากาศ พลันร่วงหล่นลงสู่หุบเหวลึกสุดหยั่งถึงที่เต็มไปด้วยไอพิษอันดุร้ายในพริบตา!

เห็นเพียงก้อนสีขาวก้อนนั้นร่วงหล่นลงไปเรื่อยๆ จนกระทั่งเลือนหายไป

และในเวลานี้ เหล่าศิษย์ทั้งหลายต่างก็มารวมกลุ่มกันด้วยความตกตะลึงขวัญหนีดีฝ่อ

เสียงคำรามของสัตว์ร้ายเมื่อครู่ทำให้พวกเขายังคงหวาดผวา ยามนี้ยังคงตื่นตระหนกไม่หาย ใบหน้าซีดเผือด

"ศิษย์น้องฉู่ เกิดเรื่องอะไรขึ้นหรือ!?"

"เมื่อครู่นั่นมันเสียงอะไรกัน?!"