เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตัวประกอบหญิงผู้เป็นที่หมายปองของทั้งโรงงานในยุค 80 (15)
ลู่เหยามองชายตรงหน้าที่หน้าตาคล้ายตัวเองอยู่หลายส่วน แล้วก็ถอยหลังไปตามสัญชาตญาณ สีหน้าเต็มไปด้วยความรังเกียจ
“อย่ามาพูดเหลวไหล พ่อฉันเป็นถึงนายกเทศมนตรีเมืองปินไห่ คนอย่างคุณที่แต่งตัวซอมซ่อจะมาเป็นพ่อฉันได้ยังไง? เดี๋ยวนี้พวกมิจฉาชีพชักกำเริบเสิบสานขึ้นทุกวัน ถึงกับกล้ามาหลอกฉันเลยเหรอ!”
เธอไม่คิดจะสนใจผู้ชายที่ผมหงอกไปบ้างแล้ว แถมยังแต่งตัวธรรมดาแสนจะธรรมดาคนนั้นด้วยซ้ำ
มีแต่คนโง่เท่านั้นแหละที่จะยอมทิ้งพ่อที่เป็นถึงนายกเทศมนตรี แถมยังร่ำรวย แล้วหันไปรับพ่อแก่ใกล้ตายที่ป่วยหนักเกินเยียวยาและมาขอเงินจากเธอแทน
แต่ลึก ๆ ในใจเธอกลับรู้สึกไม่สบายใจอยู่บ้าง เพราะหน้าตาของเธอกับผู้ชายคนนั้นดันคล้ายกันไม่น้อย หรือว่าเรื่องนี้จะเป็นเรื่องจริง...