กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝาแฝดวัยหกสิบลงชนบท 13
เจียงหว่านหนิงสวมชุดนอนผ้าฝ้าย ผมยาวสยายปลิวไหวเหมือนสาหร่ายทะเล มีหยดน้ำเกาะอยู่ตามปอยผมที่ปรกหน้าผาก ดูสบาย ๆ สดชื่นน่ามอง
เฮ่อหลี่หานรู้สึกแน่นหน้าอก ลูกกระเดือกขยับขึ้นลง เขารีบยัดเชือกฟางที่มัดเนื้อไว้สิบจินใส่มือเธอ
“เนื้อหมูป่าที่แบ่งมา รีบจัดการเถอะ อากาศร้อนแบบนี้เดี๋ยวก็เสีย”
พูดจบ เขาก็หมุนตัวเตรียมเดินไป
เจียงหว่านหนิงร้อนใจ เนื้อตั้งเยอะ เธอจะจัดการเองได้ยังไง รีบเรียกเขาไว้
“ผู้บังคับกองร้อยเฮ่อ ฉันทำไม่เป็น รบกวนช่วยจัดการให้หน่อยได้ไหมคะ ฉันจะจ่ายค่าแรงให้”
เนื้อหมูป่าแบบนี้หอมมาก เอาไปทำเนื้อหมักตากแห้งยิ่งอร่อย แต่ก่อนหน้านี้เธอไม่เคยทำเองเลย