กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ฝาแฝดปี 1960 ลงชนบท
เจียงหว่านหนิงลืมตาขึ้นมาก็รู้สึกว่ามีแขนคู่หนึ่งรัดตัวเธอแน่นราวกับคีม หน้าเธอกระแทกเข้ากับแผงอกแข็ง ๆ จนเจ็บแปลบ
เสื้อทหารสีเขียวอ่อนของเฮ่อหลี่หานรัดแน่นจนเห็นเค้าโครงกล้ามอกชัดเจน
“ขยำ ๆ”
นี่มันทำจากอะไรกัน แข็งขนาดนี้ เจียงหว่านหนิงอดไม่ได้ที่จะยื่นมือไปจับกล้ามอกตุง ๆ ทั้งสองข้าง
เฮ่อหลี่หานหน้าเคร่ง รีบปล่อยมือทันที
ถ้าเจียงหว่านหนิงไม่ไหวตัวทัน รีบคว้าแขนเขาไว้จนยืนได้ เธอคงตกลงไปกองกับพื้นอีกแน่
“โธ่ คุณเจียง ไม่เป็นไรใช่ไหมครับ ปีนขึ้นไปสูงขนาดนั้นได้ยังไง อันตรายมากนะครับ!”
“คนนี้แหละครับที่ผมเล่าให้ฟังว่าเป็นเจ้าหมาป่าน้อย อย่ากลัวไปเลยนะครับ!”
หลี่หมิงเลี่ยงเดินผ่านมาเห็นพอดี จึงถามไถ่ด้วยความเป็นห่วง