เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตัวละครหญิงสมทบผู้น่าสงสารในยุค 60 (17)
พี่ใหญ่เคยเขียนจดหมายมาบอกเขาว่า มีผู้หญิงที่ชอบอยู่คนหนึ่ง แต่ยังไม่กล้าสารภาพรักสักที
ตอนนี้ เสิ่นอวี้มองเจียงหว่านหนิงด้วยสายตาจดจ่อ เห็นทีผู้หญิงคนนั้นจะเป็นเจียงหว่านหนิงสินะ
วันนี้เจียงหว่านหนิงสวมชุดเดรสยาว ปล่อยผมแล้วคาดที่คาดผมไว้ เส้นผมของเธอพลิ้วไปตามจังหวะก้าวเดินที่ดูร่าเริง
ทั้งคู่หน้าตาดี พอยืนอยู่ด้วยกันก็ยิ่งดูเพลินตา
เสิ่นเจ๋อรู้สึกเจ็บแปลบในใจอย่างบอกไม่ถูก แต่พอนึกได้ว่าการเดินทางครั้งนี้ไม่รู้จะรอดกลับมาหรือเปล่า เขาก็พยายามปลอบใจตัวเองว่า แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ขอแค่พี่ใหญ่กล้ากว่านี้อีกหน่อยก็พอ
เขาจากไปโดยไม่ได้เข้าไปพบทั้งสองคน
เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานเจียงหว่านหนิงกับเสิ่นอวี้ก็เรียนจบมหาวิทยาลัย
สมัยนี้คนที่เรียนจบมหาวิทยาลัยจะได้รับการจัดสรรงานให้ เสิ่นอวี้ได้ไปทำงานที่สถาบันวิจัย ส่วนเจียงหว่านหนิงสละสิทธิ์แล้วออกมาทำธุรกิจส่วนตัว