เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตัวประกอบหญิงจอมเอาแต่ใจในนิยายแต่งงานทหารยุค 70 (16)
“พี่สี่ เปิดประตูหน่อย! รีบเปิดประตูเร็วเข้า!”
เจียงวั่งเป่าทุบประตูเสียงดังปัง ๆ
หลี่ซูเหยาสวมเสื้อบุผ้าฝ้ายสีเขียวอมเทาเข้ม สอดมือไว้ในแขนเสื้อ ศีรษะพันด้วยผ้าพันคอผ้าหยาบ ใบหน้าเหี่ยวย่นแดงก่ำเพราะลมหนาว
“นี่มันอะไรกัน ปีใหม่ทั้งที นางจะไม่อยู่บ้านได้ยังไง?”
พวกเขาออกจากบ้านตั้งแต่ตี 5 ระหว่างทางลื่นล้มบนหิมะไม่รู้กี่ครั้ง กว่าจะเดินทางมาถึงที่นี่ได้ก็ลำบากแทบแย่ แถมยังต้องยืนรออยู่ข้างนอกอีกกว่าครึ่งชั่วโมง จนทั้งคู่เริ่มหงุดหงิดกันแล้ว
เจียงหว่านหนิงแต่งตัวลุกจากเตียง พอได้ยินว่าเป็นเสียงของสองคนนั้น เธอก็ชะงักมือเล็กน้อย ก่อนจะค่อย ๆ หยิบปาท่องโก๋กับน้ำเต้าหู้ออกมาจากมิติส่วนตัว กินจนอิ่มแล้วถึงค่อยเดินไปเปิดประตู