เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตัวละครหญิงสมทบผู้เป็นคู่เปรียบเทียบในยุค 70 (14)
วันที่จัดงานศพของนายท่านเฒ่าเสิ่น หิมะสีขาวก็เริ่มโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า
เจียงอ้ายเจวียนอยากแสดงให้ทุกคนเห็นว่าตัวเองเป็นลูกกตัญญู ตอนขบวนแห่ศพเคลื่อนผ่านหมู่บ้าน เธอเห็นใครก็รีบคุกเข่าร้องไห้ฟูมฟาย ทั้งที่ในใจแทบจะยิ้มจนหุบไม่ลง
ในที่สุดเธอก็หลุดพ้นจากชีวิตลำบาก ได้เชิดหน้าชูตาเสียที ต่อไปไม่ต้องคอยเช็ดขี้เช็ดเยี่ยวอีกแล้ว
ตอนนี้เธอก็ตั้งท้องลูกชายแล้ว ชีวิตต่อจากนี้ต้องดีขึ้นเรื่อย ๆ แน่นอน
แต่หลังเสร็จงานศพ เพราะเธอคุกเข่ามากเกินไป หัวเข่าทั้งสองข้างจึงบวมเป่ง แถมยังทิ้งอาการปวดขาเรื้อรังจากลมและความเย็นไว้ด้วย
พอหิมะตกลงมา ทุกคนก็เริ่มเตรียมซื้อของฉลองปีใหม่กันแล้ว
ระหว่างที่หิมะยังไม่ทับถมกันมาก ฮั่วเยี่ยนก็พาเจียงหว่านหนิงเข้าไปซื้อของปีใหม่ในตัวอำเภอ
“เมียจ๋า แต่งตัวแบบนี้ไม่ได้หรอก เดี๋ยวหนาวจนป่วยเอานะ”