เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตัวประกอบหญิงยุคเจ็ดศูนย์ลงชนบท 5
หลังแม่สื่อกลับไป หวังสูฉินก็ซักถามเจียงซินโหรวอย่างหนัก
เจียงซินโหรวเองก็ยังงุนงงไม่หาย
“แม่ หนูซื้อกระโปรงกลับมาแล้วก็เห็นกระดาษโน้ตบนโต๊ะ ไม่ใช่แม่เหรอที่บอกให้หนูไปที่ร้านอาหารรัฐกวงหมิงตอนเที่ยงครึ่ง ให้นั่งริมหน้าต่าง แล้วถือหนังสือพิมพ์กวงหมิงรายวันไว้หนึ่งฉบับ?”
“แม่ยังบอกด้วยว่าผู้ชายคนนั้นชื่อซุนเทา แล้วอย่าพูดถึงเรื่องเป็นทหาร เพราะเป็นเรื่องละเอียดอ่อนมาก...”
หวังสูฉินพยักหน้า ก่อนจะส่ายหน้า
“ใช่ แม่บอกให้ลูกไปที่ร้านอาหารนั่นจริง แต่เวลาไม่ใช่แบบนั้นนี่นา ต้องเป็นเที่ยงตรงต่างหาก!”
“อีกอย่าง นายทหารคนนั้นแซ่ลู่ต่างหาก!”
เจียงซินโหรวล้วงกระดาษโน้ตออกมาจากกระเป๋า นั่นเป็นข้อความที่เจียงหว่านหนิงเลียนแบบลายมือของหวังสูฉินแล้วเขียนขึ้นมาใหม่ พอหวังสูฉินเห็นก็ถึงกับอึ้งจนพูดไม่ออก