ตอนที่ 210 ภัยพิบัติล้างตระกูล

ถวนถวนกุมมือของซ่งจืออี้ไว้ สีหน้าจริงจัง “แต่ท่านแม่ไม่ได้ดูดีใจมากเลยนี่ขอรับ ข้าหวังว่ายามท่านแม่มองข้า ดวงตาจะเป็นประกายสุกใสมาก ๆ เหมือนกับ... เหมือนกับตอนที่ผังซงเหนียนสอบได้ระดับยอดเยี่ยมอย่างยากลำบาก สายตาที่ท่านแม่ของเขามองเขาแบบนั้น ภาคภูมิใจ ยินดียิ่ง”

เด็กหนุ่มตัวน้อย ย่างเข้าสู่วัยที่จิตใจอ่อนไหวเปราะบางแล้ว เขาปรารถนาอย่างยิ่งยวดที่จะได้รับสายตาที่มองมามากขึ้น ความรักความใส่ใจมากขึ้น และการยอมรับที่มากขึ้น

ในใจของซ่งจืออี้พลันอ่อนยวบ นางอุ้มเขาขึ้นมาให้สายตาของทั้งสองสบกันในระดับเดียวกัน ก่อนจะกล่าวอย่างจริงใจว่า