กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ชุดขุนนางสีชาดที่สวมอยู่บนร่างของซ่งเป่าฉาย ขับเน้นให้เขาดูสง่างามหล่อเหลายิ่งขึ้น หยางหวยจือหวนนึกถึงกระโปรงสีแดงทับทิมตัวนั้นขึ้นมาอีกครา ชั่วขณะหนึ่งจึงรู้สึกใบหน้าร้อนผ่าว หัวใจเต้นระรัวดุจกลองศึก
“หวยจือ? หวยจือ?”
สุ้มเสียงทุ้มอ่อนโยนของบุรุษดังขึ้นข้างหู หยางหวยจือได้สติกลับมา ก็เห็นว่าซ่งเป่าฉายเดินมาถึงข้างรถม้าตั้งแต่เมื่อใดมิทราบ
คนในดวงใจมารับตนเองเลิกงาน ซ่งเป่าฉายมิอาจซ่อนเร้นความยินดีในใจได้: “หวยจือ ร่างกายของเจ้าดีขึ้นบ้างหรือไม่? รออยู่บนรถม้าก็พอแล้ว ไฉนต้องลงมาด้วย หนาวหรือไม่? หนานซาน เหตุใดจึงไม่เอาเสื้อคลุมมาคลุมให้ท่านของเจ้า?”