เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ยามค่ำคืน จวนตระกูลซ่งย่อมคึกคักครึกครื้นเป็นธรรมดา แม้แต่เผยจิ่งชวนก็ยังดื่มสุราตามไปหลายจอก จวบจนยามจื่อสิ้นสุดลงงานเลี้ยงจึงได้เลิกรา ทั้งสองมิได้กลับวัง ทว่าพาบุตรทั้งสี่พักค้างแรมที่นี่โดยตรง
ซ่งเป่าฉายเดินโซซัดโซเซมุ่งหน้าไปยังเรือนตนเอง กลิ่นสุราคละคลุ้งเต็มกาย ทว่ากลับมิยอมให้ผู้ใดประคอง ซ่งจืออี้จึงก้าวไปข้างหน้าไม่กี่ก้าวเพื่อเข้าพยุงเขา พลางเอ่ยอย่างจนใจว่า
“ต่อให้มีเรื่องกลัดกลุ้มอะไรกัน ก็มิควรกระดกสุรามากมายถึงเพียงนี้ ไม่อยากออกเรือนถึงเพียงนั้นเชียวหรือ”
ทั้งสองคุ้นเคยกันมาแต่ในครรภ์มารดา แม้ในงานเลี้ยงซ่งเป่าฉายจะยิ้มแย้มเบิกบานอยู่ตลอด ทว่านางมองออกอย่างชัดเจน ขอเพียงคนในครอบครัวเอ่ยถึงเรื่องแต่งงาน แววตาของเขาก็จะมีรอยขมขื่นเพิ่มขึ้นมาหลายส่วน