กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เมื่อคืนวานหยอกเล่นกันจนดึกไปบ้าง ประกอบกับตอนกลางวันนางก็ไม่มีอะไรกันให้ต้องวุ่นวาย ซ่งจืออี้จึงนอนขี้เซาอยู่บนเตียงต่ออีกครู่หนึ่ง จนกระทั่งเด็กน้อยสองคนคลานข้ามธรณีประตู วิ่ง “ตึก ๆๆ” มาถึงหน้าเตียง
“ท่านแม่~”
ซ่งจืออี้หลับตาลงตั้งแต่ก่อนที่พวกเขาจะเข้ามา เวลานี้จึงแสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงเรียกของพวกเขา
เมื่อเห็นท่านแม่ไม่ตอบรับ เฮ่อถงก็เอียงศีรษะ ยื่นมือไปแงะเปลือกตาทันที “ท่านแม่? ท่านแม่?”
ส่วนซงเอ๋อร์ถีบเท้าทั้งสองข้าง ถอดรองเท้าแล้วปีนขึ้นเตียง ก้าวขาสั้น ๆ ปีนขึ้นไปขี่บนท้องของซ่งจืออี้
“ย่าห์! ย่าห์!”
ซ่งจืออี้ที่แกล้งหลับ : ...
นางถอนหายใจในอกคราหนึ่ง ลืมตาขึ้นอย่างจนใจ “เฮ่อถง จิ้มตาท่านแม่ไม่ได้นะ”