กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
“เสด็จแม่ก็ตรัสแล้ว เรื่องเล็กน้อยเพียงนี้ ไม่คู่ควรให้ใส่ใจ”
ซ่งจืออี้ดวงตาโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยวมองไปยังเหมยตัว “เพียงแต่ก่อนการจัดพิมพ์นี้จำต้องตระเตรียมเสียก่อน ท่านหญิงเหมยตัวเกรงว่าคงต้องรอสักหลายวัน”
เหมยตัวพลันแย้มยิ้มด้วยความยินดี “ไม่ว่าจะนานเพียงใด เหมยตัวล้วนยินดีรอ ขอบพระทัยพระชายาองค์รัชทายาทเพคะ”
นางคาดไม่ถึงเลยว่า จะบรรลุเป้าหมายในการเดินทางมาครานี้ของนางได้ง่ายดายถึงเพียงนี้
“เจ้าเกรงใจไปแล้ว ประเดี๋ยวข้าจะส่งบันทึกการเดินทางนี้ไปตรวจทานก่อน”
ทั้งสามสนทนากันต่ออีกครู่หนึ่ง เหมยตัวเห็นว่าอยู่นานพอสมควรแล้ว จึงเอ่ยปากทูลลา ฮองเฮาทรงให้คนไปส่งพวกนางที่ประตูวัง ครั้นเห็นพวกนางขึ้นรถม้ามุ่งหน้าไปยังหอถงเหวินแล้ว จึงค่อยกลับวังถวายรายงาน