ตอนที่ 183 ไปทำไร่ไถนา

เหล่าเด็กน้อยเดินคอตกจากไป ภายในตำหนักเฉียนชิงตกอยู่ในความเงียบสงบ จักรพรรดิเซวียนกระแอมไอเสียงหนึ่ง ก่อนเอ่ยหยั่งเชิงถาม “ก็แค่ตีฝ่ามือสามที ไยต้องรอให้ลงแรงทำงานเสร็จก่อนด้วยเล่า จริงหรือไม่”

พระพักตร์ของพระองค์เปี่ยมด้วยความเที่ยงธรรม “เด็กอย่างถวนถวน ซุกซนไปบ้างจริง ๆ ย่อมควรให้เขาแบกรับความเจ็บไปทำงาน จะได้จำใส่ใจให้ขึ้นใจ”

เผยจิ่งชวนเอ่ย “เสด็จพ่อทรงเข้าใจผิดแล้ว ลูกหมายถึงการโบยสามทีอันเป็นโทษเฆี่ยนการโบยทั้งที่สวมเสื้อผ้าพ่ะย่ะค่ะ [การโบยทั้งที่สวมเสื้อผ้า]”

“โทษเฆี่ยนรึ!” จักรพรรดิเซวียนเบิกเนตรกว้าง “เด็กตัวแค่นั้น จะทนรับไหวได้อย่างไร ไม่ได้ เราไม่ยินยอม”