เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
แววตาของยายเจียงที่หลบเลี่ยง ซ่งจืออี้ใช่ว่าจะดูไม่ออก ทว่าในเมื่อนางไม่อยากพูด เช่นนั้นตนก็จะไม่ซักไซ้ไล่เลียงอีก
เมื่อนึกถึงคำพูดที่ยายเจียงโพล่งออกมาเมื่อครู่ ในใจก็มีแผนการแล้ว อย่างไรเสียวิธีสืบหาก็มีหลากหลายรูปแบบ ไม่จำเป็นต้องมาเสียเวลามากมายกับคนที่ปิดปากเงียบคนหนึ่ง
เพียงแต่.......
“ถึงแม้จะจำคนผิด ยามปกติออกไปข้างนอกก็ควรระวังให้มากหน่อยจะดีกว่า อย่างไรเสียคนพกพาอาวุธมีคมติดตัวเช่นนี้ มาเพ่นพ่านอยู่แถวนี้ ย่อมทำให้คนรู้สึกไม่ปลอดภัยเป็นธรรมดา หรือไม่ แม่สามีก็กลับเข้าวังไปกับข้าเถิด รอจนกำจัดภัยซ่อนเร้นหมดสิ้นแล้ว ท่านค่อยกลับมาพักที่นี่ ดีหรือไม่”
“นี่.....”
ยายเจียงลังเลอยู่บ้าง แต่เมื่อนึกถึงลูกศรไร้ความปรานีเมื่อครู่นั้น ก็ยังคงพยักหน้ารับคำ “ขอบพระทัยพระชายาองค์รัชทายาทที่ทรงรับไว้ หญิงชาวบ้านซาบซึ้งในพระกรุณาอย่างหาที่สุดมิได้เจ้าค่ะ”