ตอนที่ 165 ขอขมา (1)

แส้นี้ดีเยี่ยมจริง ๆ อีกทั้งยังตีขึ้นมาเป็นพิเศษตามขนาดตัวของหยวนหยวน ทว่า.....

ซ่งจืออี้แย้มยิ้มเอ่ยถาม “เจ้าไม่ได้ฝึกยุทธ์เสียหน่อย ไฉนถึงนึกอยากให้ท่านลุงฉู่ของเจ้าทำแส้เช่นนี้ขึ้นมาเล่า”

เมื่อเอ่ยถึงเรื่องนี้ หยวนหยวนก็แย้มยิ้มขวยเขินอย่างหาได้ยาก พลางดึงชายเสื้อกระซิบพึมพำเสียงเบา “แต่ก่อนไม่ได้ฝึก ตอนนี้ฝึกได้นี่เจ้าคะ ท่านแม่ ท่านสอนข้าได้หรือไม่เจ้าคะ ข้าชอบดูท่านออกหมัดฝึกยุทธ์ในลานเรือนยิ่งนัก”

ที่แท้ก็ได้รับอิทธิพลมาจากนางนี่เอง

ซ่งจืออี้แย้มยิ้มอย่างเข้าใจ ไม่ได้บั่นทอนความกระตือรือร้นของหยวนหยวน หากแต่เตือนว่า “เจ้าต้องรู้นะ ว่าการฝึกยุทธ์เป็นเรื่องที่ลำบากตรากตรำยิ่งเรื่องหนึ่ง”