เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ถวนถวนและหยวนหยวนรู้ว่าในท้องของท่านแม่มีทารกตัวน้อยแล้ว แม้แต่ตอนเดินเข้าห้องก็ยังย่องเบาฝีเท้าโดยพร้อมเพรียงกันโดยมิได้นัดหมาย ยามเอียงศีรษะมองเข้าไปในห้องชั้นใน ก็ประจวบเหมาะชนเข้ากับเผยจิ่งชวนที่เพิ่งเดินออกมาพอดี
“ท่านพ่อ……”
ทั้งสองคนส่งเสียงเรียกแผ่วเบาคำหนึ่ง
“ชู่!” เผยจิ่งชวนทำสัญญาณบอกให้พวกเขาอย่าส่งเสียง จูงมือเล็ก ๆ ของทั้งสองคนเดินออกมาข้างนอกด้วยกัน จากนั้นจึงอธิบายว่า “ท่านแม่หลับไปแล้ว รอประเดี๋ยวนางตื่นขึ้นมา พวกเจ้าค่อยมาอยู่เป็นเพื่อนนางเถิด”
ถวนถวนยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นรูปจันทร์เสี้ยว “ท่านแม่ขี้เกียจจังเลย พวกเราเลิกเรียนกลับมาแล้ว นางยังหลับอยู่อีกแน่ะ”
“มิใช่เสียหน่อย” หยวนหยวนย่นจมูกเล็ก ๆ ใส่เขา “ต้องเป็นเพราะน้องชายน้องสาวในท้องของท่านแม่อยากนอนหลับ ท่านแม่ถึงได้นอนหลับต่างหากเล่า”