ตอนที่ 150 เปิดร้านสักแห่ง

เรื่องที่จะให้แม่นมออกจากวังนั้น ซ่งจืออี้เคยเอ่ยปากเปรยกับเผยจิ่งชวนไปบ้างแล้ว องค์รัชทายาทเพียงตรัสถามมาประโยคหนึ่ง “เจ้าจะยุ่งจนเกินไปหรือไม่ หากจัดการไม่ไหว ตำหนักบูรพาก็เพิ่มคนอีกสักหน่อยเถิด อย่าให้ตัวเองต้องเหน็ดเหนื่อยก็พอ”

ภายในเมืองราชานี้ นางกำนัลมีมากกว่าเจ้านายไม่รู้ตั้งเท่าไร จะไปขาดแคลนคนอะไรกันได้อย่างไร แม้ยามนี้นางจะเลี้ยงลูกด้วยตนเอง ก็เป็นเพียงการเล่นเป็นเพื่อนในเวลากลางวัน เวลานอนก็คอยกล่อม ส่วนการป้อนข้าว ปรนนิบัติล้างหน้าบ้วนปาก และเปลี่ยนผ้าอ้อม ล้วนมีนางกำนัลผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันดูแล มิได้ต้องให้นางเหนื่อยใจเลย