กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
อย่างไรเสียก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ มือใหญ่ดั่งคีมปากเสือที่ล็อกท่อนแขนไว้จึงทำให้รู้สึกเจ็บอยู่บ้าง จะดึงออกก็ดึงไม่ออก เผยจิ่งชวนขมวดคิ้ว แต่ก็ไม่เหมาะที่จะสะบัดออกอย่างแรงต่อหน้าธารกำนัล
ทางด้านหลังเฉียงพลันมีมือข้างหนึ่งยื่นออกมา ฉู่ฉางเฟิงไม่รู้โผล่มาจากหนใด เข้ามาขวางคั่นกลางระหว่างเผยจิ่งชวนกับอ๋องผิงเป่ย โค้งเอวอย่างพินอบพิเทาพลางปัดชายเสื้อของเผยจิ่งชวน ปากก็เอ่ยว่า
“องค์ชายระวังฉลองพระองค์พ่ะย่ะค่ะ พระองค์ทอดพระเนตรสิ ตรงนี้มีสะเก็ดไฟกระเด็นใส่ กระหม่อมจะช่วยปัดออกให้นะพ่ะย่ะค่ะ”
อ๋องผิงเป่ยชักมือกลับ ซ่อนไว้ในแขนเสื้ออย่างแนบเนียนแล้วไพล่ไว้ด้านหลัง สีหน้ายังคงราบเรียบขณะมองไปยังฉู่ฉางเฟิง เห็นว่าคนผู้นี้หน้าตาแปลกตายิ่งนัก
“เจ้าคือผู้ใด”