กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 247 - การรอคอย
เมื่อเห็นโวลเดอมอร์สั่งการเช่นนั้น พี่น้องแคร์โรว์ก็ขานรับอีกครั้ง ก่อนจะพากลุ่มผู้เสพความตายส่วนหนึ่งที่เดินตามโวลเดอมอร์ออกมาจากปราสาทพุ่งตรงไปยังบริเวณสะพาน
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ฆ่า ฆ่าพวกมันซะ"
ทันทีที่อะมีคัส แคร์โรว์ ห่างจากกายโวลเดอมอร์ เขาก็เผยสัญชาตญาณดิบเถื่อนของตัวเองออกมาทันที
ไม้กายสิทธิ์ในมือของเขากวัดแกว่งบ้าคลั่งราวกับพายุฝน ส่งเสียงขวับๆ บาดหู แววตาของเขาเปล่งประกายโหดเหี้ยม เขาตะโกนก้อง เสียงของเขาฉีกกระชากท้องฟ้ายามราตรี