กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 234 - โวลเดอมอร์หลบหนี
เวลาราวกับหยุดนิ่ง บรรยากาศที่ตึงเครียดแผ่ซ่านไปทั่วป่าที่เงียบสงบ
สายตาของทุกคนจับจ้องไปที่หอกสีน้ำเงิน มันพุ่งทะลุท้องฟ้าราวกับสายฟ้า เจาะทะลุยักษ์ไม้ขนาดมหึมาและกลุ่มพายุอันบ้าคลั่งได้อย่างง่ายดาย และยังคงพุ่งทะยานต่อไปหาโวลเดอมอร์ที่ลอยอยู่สูงบนท้องฟ้าโดยไม่หยุดพัก
ความหนาวเย็นแผ่ซ่าน การโจมตีที่ส่งเสียงร้องหวิวๆ ราวกับลมหนาวที่พัดเข้ากระดูก ทำให้ผู้คนรู้สึกหนาวสั่น
ทุกครั้งที่หอกสะบัดตัวก็จะมีเสียงหวีดร้องแหลมดังตามมา ราวกับเสียงเรียกของปีศาจ
น้ำสาดกระเซ็น แสงสะท้อนเย็นยะเยียบส่องประกาย ทุกที่ที่หอกพุ่งผ่าน อากาศราวกับถูกแช่แข็ง