กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 186 - บาร์ตี้ เคร้าช์ แหลกสลาย!
แฮร์รี่จ้องเขม็งไปที่โวลเดอมอร์ที่เพิ่งปรากฏตัวขึ้นมาอีกครั้ง
สัญชาตญาณสั่งให้เขาหนี แต่เขากลับขยับตัวไม่ได้
เขาพยายามตะโกนสั่งตัวเองในหัวอย่างสุดชีวิต
"หนี! รีบหนีไปสิ!"
แต่ทว่าขาทั้งสองข้างกลับไร้การตอบสนอง
การได้สัมผัสกับโวลเดอมอร์ในระยะประชิด ทำให้แฮร์รี่รับรู้ได้อย่างชัดเจนที่สุดว่าตัวเขานั้นช่างเล็กจ้อยเพียงใด
มันต่างจากการเรียกชื่อตรงๆ หรือการแสดงความดูหมิ่นในยามที่พูดคุยกันตามปกติ
โวลเดอมอร์ในยามนี้ไม่ได้จงใจปลดปล่อยกลิ่นอายคุกคามอะไรออกมาเลย