เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115 - ตรามาร?
ท่ามกลางสายตาตกตะลึงของทุกคน คลีเมนต์ระเบิดตัวแตกราวกับลูกโป่งกลางลานประลอง
เสียง "ปุ" ดังขึ้น ไม่มีใครจินตนาการออกเลยว่า เสียงลูกโป่งแตกที่คุ้นเคย จะมาดังออกมาจากร่างกายมนุษย์แบบนี้
เสียงนั้นไม่ได้ดังมาก แต่กลับชัดเจนจนไม่อาจเพิกเฉยได้
เลือด เลือดสาดกระเซ็นไปทั่ว ทันทีที่คลีเมนต์ระเบิดตัว เลือดก็สาดกระจายไปทั่วลานประลองในพริบตา
เอริกตวัดไม้กายสิทธิ์ ปัดเป่าเลือดที่กระเซ็นมาทางเขาออกไปจนหมด เพื่อไม่ให้เปื้อนตัว
ศาสตราจารย์ฟลิตวิกเบิกตากว้าง จ้องมองศพของคลีเมนต์ที่อยู่ตรงหน้าด้วยความช็อก
จะเรียกว่าศพก็คงไม่ถูกนัก เพราะสิ่งที่เหลืออยู่ของคลีเมนต์ มีเพียงกองเลือดที่สาดกระเซ็นไปทั่วลานประลองเท่านั้น
ศาสตราจารย์ฟลิตวิกตั้งสติได้เป็นคนแรก เขารีบชี้ไม้กายสิทธิ์ไปที่เอริกและตะโกนลั่น