เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 79 - ความรู้สึกที่คุ้นเคย
วันนี้ไม่ใช่วันที่เหมาะกับการอยู่กลางแจ้งเอาเสียเลย
อย่างน้อยก็สำหรับทั้งสองทีมที่กำลังแข่งขันกันอยู่ในสนาม
สายฝนที่เดิมทีก็ตกลงมาไม่เบา กลับกระหน่ำหนักขึ้นในทันทีที่การแข่งขันเริ่มต้นขึ้น
ท้องฟ้าเป็นสีเทาหม่น เมฆครึ้มหนาทึบ ทำให้คนที่อยู่บนอัฒจันทร์มองไม่เห็นสิ่งรอบข้างเลย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงผู้เล่นที่กำลังแข่งขันอยู่ในสนาม
ภายใต้ทัศนวิสัยที่ย่ำแย่ขนาดนี้ ผู้ชมมองเห็นเพียงจุดเล็กๆ สีแดงและสีเหลืองสิบกว่าจุดบินว่อนอยู่กลางอากาศ แม้แต่ลูกควัฟเฟิลและลูกบลัดเจอร์ก็ยังมองไม่เห็น
แต่ถึงแม้สภาพอากาศจะเลวร้ายขนาดนี้ ก็ไม่สามารถทำให้ผู้ชมที่คอยส่งเสียงเชียร์บนอัฒจันทร์ขยับเขยื้อนไปไหนได้เลย ไม่มีใครยอมลุกหนีไปในเวลานี้
พวกเขายังคงร้องเพลงเสียงดังเพื่อเป็นกำลังใจให้กับทีมของตนเองต่อไป