เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกนินจา
ร่างของอู๋ตี๋พาฮานาบิแวบผ่านไป ปรากฏตัวขึ้นเหนือหน้าผาโฮคาเงะอย่างรวดเร็ว ทั้งสองคนยืนอยู่บนศีรษะของโฮคาเงะรุ่นที่ 2
“เอ๊ะ? พี่สาวคะ ไหนบอกว่าจะพาหนูไปเดินเที่ยวไง?” ฮานาบิจ้องมองอู๋ตี๋ด้วยท่าทางน่ารักน่าเอ็นดู ในดวงตาเต็มไปด้วยความสงสัย
“ก่อนไปเดินเที่ยว พี่จะพามาชมทัศนียภาพของหมู่บ้านโคโนฮะก่อนไงล่ะ” อู๋ตี๋ยืนอยู่บนศีรษะของโฮคาเงะรุ่นที่ 2 ทอดสายตามองลงไปยังเบื้องล่างของหมู่บ้านโคโนฮะ จุดนี้อยู่สูงมากจนแทบจะมองเห็นทั่วทั้งหมู่บ้านโคโนฮะได้ในคราวเดียว
“วิวเหรอเนี่ย!” ฮานาบิบ่นพึมพำในใจว่าวิวทิวทัศน์มีอะไรน่าดูนักหนา แต่ก็ยังคงมองลงไปยังเบื้องล่างของหมู่บ้านโคโนฮะอยู่ดี
“ฮานาบิ เธอรู้สึกว่าหมู่บ้านโคโนฮะตอนนี้มันเล็กเกินไปหน่อยไหม” อู๋ตี๋เอ่ยเสียงขรึม
“ใหญ่มากแล้วนะคะ!” ฮานาบิพูดจากใจจริง ในสายตาของเธอ หมู่บ้านโคโนฮะถือว่าใหญ่โตมากแล้ว
“มันยังใหญ่ขึ้นได้มากกว่านี้อีกนะ” อู๋ตี๋ยิ้มน้อย ๆ จากนั้นก็หันไปมองฮานาบิแล้วเอ่ยถามขึ้นมาทันควัน “ฮานาบิ เธอเคยคิดอยากขึ้นเป็นโฮคาเงะของหมู่บ้านโคโนฮะบ้างไหม?”
“โฮคาเงะเหรอคะ???” ฮานาบิถึงกับอึ้งไปในทันที
“ใช่แล้ว โฮคาเงะนั่นแหละ เธอเคยคิดอยากเป็นโฮคาเงะบ้างไหม?” อู๋ตี๋เอ่ยอย่างจริงจัง “ตอนนี้อาจารย์ซึนาเดะเป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 5 ถ้าดูจากช่วงเวลาแล้ว เธอสามารถขึ้นเป็นโฮคาเงะรุ่นที่ 7 ได้เลยนะ”
「???」