เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกนินจา
ในห้องประชุมเงียบกริบไร้สรรพเสียง
ขณะที่ทุกคนในที่นั้นได้ยินเรื่องราวในอดีตเมื่อครู่ ในใจของแต่ละคนก็ราวกับมีระเบิดปะทุขึ้นมา ความรู้สึกปั่นป่วนไม่อาจสงบลงได้เป็นเวลานาน
เรื่องนี้ใครถูกใครผิด ในใจของแต่ละคนล้วนไม่เหมือนกัน และความคิดของแต่ละคนก็แตกต่างกันไป
กระทั่งบรรดาเจ้าตระกูลต่างก็กำลังถามใจตัวเองว่า หากเปลี่ยนเป็นพวกเขาไปอยู่ในจุดของอุจิวะ อิทาจิ จะสามารถเสียสละกวาดล้างตระกูลเพื่อความถูกต้องส่วนรวมได้หรือไม่
คำตอบเกือบทั้งหมดล้วนเป็นปฏิเสธ!
ไม่มีใครทำใจทอดทิ้งตระกูลของตัวเองได้ลงคอ!
แม้จะลองคิดด้วยมุมมองของโฮคาเงะ ทว่าโฮคาเงะก็ย่อมต้องมีความเห็นแก่ตัวอยู่บ้าง กระทั่งพวกเขายังยอมสละชีพตนเอง ดีกว่าต้องมาสละตระกูล
ความเด็ดเดี่ยวเพื่อส่วนรวมเช่นนี้ ทำให้พวกเขาเลื่อมใสในตัวอุจิวะ อิทาจิ แต่ขณะเดียวกันก็รู้สึกว่าคนอย่างอุจิวะ อิทาจินั้นน่ากลัวอยู่บ้าง
“ทั้งหมดที่ว่ามา”
มิโตคาโดะ โฮมุระเอ่ยปากขึ้นอีกครั้ง ขัดจังหวะความคิดของทุกคน และดึงทุกคนออกมาจากภวังค์อันลึกซึ้ง