เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกนินจา
หลังจากอู๋ตี๋กับอาคาสึจิก้าวเข้าสู่ภายในของแคว้นแห่งดิน อัตราการไหลของเวลาในห้องถ่ายทอดสดก็กลับคืนสู่สภาวะปกติแล้ว
“อาคาสึจิ จากตรงนี้ไปถึงสะพานคันนาบิยังเหลืออีกไกลแค่ไหน?” อู๋ตี๋เอ่ยถามขึ้นมาทันที
“เธอไม่รู้เหรอว่าสะพานคันนาบิอยู่ที่ไหน?” แววตาของอาคาสึจิฉายความสงสัย คุโรซึจิเป็นอะไรไปกันแน่ ทำไมถึงทำตัวแปลกขนาดนี้ ความรู้สึกแปลกประหลาดนี้เริ่มทวีความชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
“ฉันลืมไปแล้วน่ะ อยู่แถวไหนงั้นเหรอ?” อู๋ตี๋ถามซ้ำอีกรอบ ตอนนี้เขาไม่คิดจะปิดบังอะไรเท่าไรแล้ว เพราะไม่มีความจำเป็นอีกต่อไป
“อยู่ข้างหน้าไปอีกราว ๆ สามพันเมตรน่ะ” อาคาสึจิยังคงตอบไปตามตรง
“อาคาสึจิ ฉันขอไปทำธุระส่วนตัวแป๊บหนึ่งนะ” อู๋ตี๋เตรียมพร้อมที่จะชิ่งหนีแล้ว
“เอ่อ……” แววตาของอาคาสึจิยิ่งทวีความคลางแคลงใจขึ้นไปอีก เขารู้สึกว่าคุโรซึจิต้องมีอะไรผิดปกติแน่ ๆ ปกติแล้วเธอไม่ได้พูดจาแบบนี้ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายบอกว่าจะไปทำธุระส่วนตัว เขาก็ไม่มีเหตุผลที่จะไปห้าม
อู๋ตี๋เดินผละออกมาท่ามกลางสายตาจับจ้องของอาคาสึจิ แล้วมุ่งตรงเข้าสู่ส่วนลึกของผืนป่า
หลังจากอ้อมพ้นต้นไม้ไปสองต้น
อู๋ตี๋ก็เร่งฝีเท้าพุ่งทะยานเข้าไปในป่าลึกอย่างรวดเร็ว ความเร็วของเขาสูงมากจนหายลับตาไปในชั่วพริบตา และขณะที่เขากำลังวิ่ง คาถาแปลงร่างคาถาไม้ก็เริ่มคลายออก กลับคืนสู่รูปลักษณ์ดั้งเดิมของฮิวงะ ฮินาตะ