ตอนที่ 314 การเอาแต่ใจย่อมมีราคาที่ต้องจ่าย!

ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!

จักระคาถาวายุซัดเข้าใส่ม่านน้ำที่ชายชราของแคว้นแห่งน้ำสร้างขึ้น พลันเกิดระลอกคลื่นซัดสาดเป็นสาย ปลุกเสียงระเบิดดังขึ้นเป็นระลอก

ทันใดนั้น

แสงสายฟ้าของคาถาวายุก็จางหายไป

ผู้อาวุโสแคว้นแห่งน้ำถือไม้เท้าขวางไว้ตรงหน้าอก หัวโล้นส่องแสงประกายวาบภายใต้แสงจันทร์ยามค่ำคืน สีหน้าบนใบหน้าดูน่าเกรงขามอย่างยิ่ง

“พอได้แล้ว!”

ผู้อาวุโสแคว้นแห่งน้ำเอ่ยอย่างเย็นชา หลังหมุนไม้เท้าในมือขวาหนึ่งรอบ ก็เปลี่ยนมาตั้งตรงแล้วกระแทกลงบนพื้นอย่างแรง เสียงเคร้งดังสนั่น จุดที่ไม้เท้าสัมผัสกับพื้นแตกร้าวเป็นชุ่น ๆ เกิดรอยแยกแผ่ขยายออกไปดั่งใยแมงมุม