เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกนินจา
“หลังจากนั้นเหรอ...”
อู๋ตี๋ชะงักไปครู่หนึ่ง ขนาดตัวเขาเองยังรู้สึกว่าจะแต่งเรื่องต่อไม่ไหวแล้ว แต่เทรุมิ เมย์ดันยังอยากฟังต่อ เช่นนั้นก็คงได้แต่ต้องกัดฟันแถต่อไป
“อืม...”
อู๋ตี๋ครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่
“หลังจากนั้นฉันก็คล้ายกับได้รับการชี้แนะจากทวยเทพ เหมือนมีลิขิตสวรรค์คอยดลบันดาลอย่างไรอย่างนั้น ถึงได้จับพลัดจับผลูมาถึงหมู่บ้านคิริงาคุเระของแคว้นแห่งน้ำนี่ไงล่ะ!”
“ใช่แล้ว!”
“มันเป็นแบบนี้แหละ!”
พออู๋ตี๋พูดจบก็พยักหน้าเออออไปเอง เขารู้ดีว่าเรื่องที่แต่งขึ้นมามันห่วยแตก ห่วยแตกมากจริง ๆ ทว่าเขากลับพบว่าเทรุมิ เมย์กลับยิ่งดูสงบเยือกเย็นลงกว่าเดิม
“แล้วพอมาถึงหมู่บ้านคิริงาคุเระ สู้กับท่านมิซึคาเงะรุ่นที่ 4 เสร็จ ถึงค่อยพบว่าพวกเธอเคยรู้จักกันมาก่อนงั้นสิ?” เทรุมิ เมย์กล่าวด้วยสีหน้ากึ่งยิ้มกึ่งไม่ยิ้ม
“ถูกต้อง! เป็นแบบนั้นเลย! เธอฉลาดจริง ๆ! มองทะลุความจริงของเรื่องนี้ได้ในพริบตาเดียว!” อู๋ตี๋รีบปรบมือให้เทรุมิ เมย์ทันที คำอธิบายนี้ช่างตรงจุดเหลือเกิน มันเป็นแบบนี้แหละ ไม่รับฟังข้อสงสัยใด ๆ ทั้งสิ้น