ตอนที่ 294 มหาเซียนคางคกแห่งภูเขาเมียวโบคุ

สีหน้าบนใบหน้าคางคกของกามะบุนตะเปลี่ยนไปอย่างน่าดูชม ปากอ้ากว้างออกด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า นิ่งอึ้งพูดไม่ออกอยู่นานนับสิบอึดใจ

“มิ… มินาโตะ…”

กามะบุนตะรู้สึกว่าลำคอของตนแห้งผาก พูดอะไรไม่ออกอย่างแท้จริง การได้พบสหายเก่าอีกครั้งทำให้ใบหน้าเต็มไปด้วยความมึนงง

“จะ… เจ้าน่ะ ไม่ใช่ว่าตายไปแล้วเรอะ!”

กามะบุนตะคิดไม่ตกจริง ๆ ว่านี่มันเรื่องอะไรกัน หากเปลี่ยนเป็นคนอื่นที่ยังมีชีวิตอยู่ ต่อให้เป็นโอโรจิมารุ เขาก็คงไม่ตกตะลึงขนาดนี้ ยามราตรีแห่งการโจมตีโคโนฮะของ 9 หางในคราวนั้น

คนอื่นอาจไม่รู้ แต่เขาย่อมรู้ดี

“ฉันฟื้นคืนชีพกลับมาได้ชั่วคราวน่ะ” อู๋ตี๋ยิ้มน้อย ๆ จากนั้นก็เอ่ยปาก “บุนตะ ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ”