ตอนที่ 206 ลมที่เกรี้ยวกราด

บาดแผลทั้งหมดพลันเลือนหายไปในชั่วพริบตา

อู๋ตี๋สัมผัสได้ถึงพลังชีวิตอันเปี่ยมล้นที่แฝงเร้นอยู่ในร่างกายอย่างชัดเจน พลังชีวิตอันแข็งแกร่งนี้ทำให้เขารู้สึก—ซึ่งไม่รู้ว่าเป็นภาพลวงตาหรือไม่—ราวกับว่าต่อให้ได้รับบาดเจ็บสาหัสถึงตายก็คงไม่สิ้นลมในทันที

ตอนนี้เบื้องหน้าเหลือเพียงคิโดมารุกับทายูยะแค่สองคนแล้ว

ซาคอนอูคอนตายไปแล้ว!

ซาคอนถูกลูกศรคมกริบของคิโดมารุยิงตาย ส่วนอูคอนถูกจักระคาถาไฟอันร้อนลวกแผดเผาจนตาย ร่างทั้งสองซีกต่างล้มทอดกายอยู่บนสมรภูมิ

ตึง ตึง ตึง……

สัตว์อัญเชิญที่พันผ้าพันแผลไว้ทั่วร่างพุ่งเข้าใส่อู๋ตี๋ ความเร็วของมันไม่ถือว่าไวนัก ทว่าแรงกระแทกกลับมหาศาลยิ่งยวด

ณ เวลานั้นเอง

เสียงขลุ่ยพลันดังกังวานขึ้นอีกครา