กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย โลกนินจา
ระหว่างที่พูด อู๋ตี๋ก็ชะลอฝีเท้าลง จากกิ่งไม้ที่กระโดดวิ่งอยู่ก็กลับลงมาบนทางหลวงด้านหน้าหมู่บ้านโคโนฮะ เส้นทางนี้เขาไม่ได้เดินผ่านบ่อยนัก แต่กลับมีความรู้สึกเหมือนได้กลับบ้าน
เทมาริยืนอยู่ข้างกายอู๋ตี๋ สองตามองไปยังประตูใหญ่ของหมู่บ้านโคโนฮะตรงหน้า ในใจรู้สึกทอดถอนใจไม่น้อย ก้นบึ้งของแววตามีประกายความปรารถนาอยู่รำไร
“นึกไม่ถึงเลยว่าฉันจะได้มาที่หมู่บ้านโคโนฮะอีกครั้งเร็วขนาดนี้” เทมาริพึมพำกับตัวเอง
“มาหมู่บ้านโคโนฮะรอบนี้ความรู้สึกต่างไปจากเดิมไหม?” อู๋ตี๋เหลือบตามองเทมาริแวบหนึ่งแล้วเอ่ยถาม