ตอนที่ 316 ตาเฒ่าหวังคุยเรื่องเกมอำนาจ

ตอนที่ 316 ตาเฒ่าหวังคุยเรื่องเกมอำนาจ

ตั้งแต่อดีตจนถึงตอนนี้ วงวิชาการไม่เคยสงบสุขเลยสักยุคเดียว

นับตั้งแต่ยุคจ้านกั๋วเป็นต้นมา ที่บอกว่าร้อยสำนักประชันความรู้ เอาเข้าจริงก็แค่แย่งกันว่าใครจะได้เป็นใหญ่

ขงจื๊อ ม่อจื๊อ เต๋า นิติธรรม ต่างสำนักต่างแนวทาง มีใครยอมลงให้ใครบ้างล่ะ?

เมิ่งจื๊อด่าหยางจูและม่อตี๋ว่าเป็นเดรัจฉาน จวงจื๊อแดกดันขงจื๊อว่าเป็นโจรชิว สวินจื๊อเขียนบทความ ‘วิจารณ์สิบสองปราชญ์’ กวาดด่าคนรุ่นเดียวกันซะยับเยิน

คนพวกนั้นในสำนักจี้เซี่ย ทะเลาะกันทุกวัน เถียงกันทุกเดือน ทะเลาะกันจนสุดท้ายแคว้นฉีล่มสลาย ก็ไม่เห็นมีใครได้ดีสักคน

พอมายุคหลังที่ยกเลิกสำนักอื่นแล้วเชิดชูขงจื๊อเพียงสำนักเดียว สายคัมภีร์อักษรใหม่กับสายคัมภีร์อักษรเก่าก็ซัดกันต่ออีกเป็นพันปี

สำนักหลี่เสวียกับสำนักซินเสวียในสมัยซ่งและหมิงก็เถียงกันไม่หยุด สำนักฮั่นเสวียกับสำนักซ่งเสวียในสมัยชิงก็ตีกัน พอมาถึงยุคสาธารณรัฐ พวกศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยก็ฟัดกันเลือดอาบหัวเพียงเพื่อเก้าอี้หัวหน้าภาควิชาตัวเดียว

มาถึงยุคนี้ วงการนิติศาสตร์ วงการเศรษฐศาสตร์ วงการประวัติศาสตร์ รวมถึงวงการแพทย์ของซูชิงเยี่ยน แวดวงไหนบ้างที่ไม่มีก๊กมีเหล่า?

ฉากหน้าทำเป็นถกเถียงเชิงวิชาการ แต่แท้จริงแล้วคือแย่งชิงทรัพยากร แย่งสิทธิ์ในการออกเสียง แย่งกันว่าใครจะเป็นคนกุมอำนาจต่างหาก