เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 309 จ้าวชวนตกลง จางปินหารือใหม่
ตอนที่หลิวเฟยรับสาย เขากำลังนั่งดื่มสังสรรค์อยู่บนโต๊ะเหล้า พอฟังจบ ก็ยิ้มพลางจับมือกับคนในวงการบนโต๊ะ แล้วทิ้งท้ายไว้คำหนึ่งว่า “บอสใหญ่มีเรื่องให้ไปจัดการ” จากนั้นก็หันหลังเดินดิ่งออกไปทันที
เดินมาถึงหน้าประตู เขาหันกลับมาโบกมือให้คนในห้องส่วนตัว พลางพูดขึ้นว่า “บิลนี้ผมจ่ายเอง พวกคุณดื่มต่อกันเลยนะ” แล้วถึงได้เปิดประตูเดินออกไป
คนในห้องส่วนตัวที่ยังพอมีสติดีอยู่ต่างมองหน้ากันไปมา บางคนดื่มไปไม่น้อย ถามขึ้นมาด้วยความมึนงงว่า “บอสใหญ่คนไหนกัน” คนข้างๆ จึงพูดเสียงเบาว่า “คุณชายหวังแห่งเมืองหวยมาน่ะสิ” คนถามพลันสร่างเมาขึ้นมาทันควัน โพล่งออกมาประโยคหนึ่งว่า “ในวงการจะมีขยับขยายอะไรใหญ่โตแล้วเหรอ”
คำถามนี้ ไม่มีใครบนโต๊ะเหล้าตอบได้เลยสักคน
เท่าที่พวกเขารู้ หวังซวี่ตงไม่เคยก้าวก่ายเรื่องในวงการบันเทิงเลยแม้แต่น้อย ปล่อยให้หลิวเฟยดูแลรับผิดชอบทั้งหมด ซึ่งเรื่องนี้หลิวเฟยก็เคยพูดออกปากในที่สาธารณะเองตั้งหลายครั้ง เจตนาแค่อยากอวดว่าหวังซวี่ตงไว้ใจเขามากแค่ไหนเท่านั้น
จู่ๆ ก็มีโทรศัพท์เข้ามาแบบกะทันหัน แถมยังบอกตรงๆ ว่ามีเรื่องให้ไปจัดการ ในสายตาของพวกเขา นี่มันดูไม่ธรรมดาเอาเสียเลย
ในใจทุกคนต่างคิดระแวงสงสัย แต่ก็ไม่มีใครกล้าถามซอกแซก
นิสัยอย่างหลิวเฟยน่ะ ต่อให้ยิ้มแย้มคุยกับคุณ ก็ไม่ได้หมายความว่าคุณจะรับมือกับประโยคถัดไปของเขาไหว ขืนถามเรื่องที่ไม่ควรถามขึ้นมา บทจะเปลี่ยนสีหน้าก็เปลี่ยนทันที อารมณ์แปรปรวนยิ่งกว่าอะไรดี