เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 305 ห้องเรียนตัวน้อยของสามแก้วตาเปิดสอนอย่างเป็นทางการแล้ว (2)
แปดโมงกว่า หวังซวี่ตงออกกำลังกายเสร็จเดินกลับมา ก็เห็นสามแก้วตากำลังขี่เสือกับหมีเดินเล่นไปมาในสวนใต้ตึกใหญ่อย่างมาดมั่นผึ่งผาย
รอบด้านมีแต่เสียงหัวเราะและรอยยิ้มร่าเริงของพวกเขา
คนรับใช้เก่าแก่กลุ่มหนึ่งยืนอยู่ข้างๆ แต่ละคนพากันยิ้มด้วยความเอ็นดู
ในมือของสามแก้วตายังถือปืนพกกล็อก 19 ขนาดย่อส่วนจำลองคนละกระบอก ซึ่งเป็นปืนจริง
ปืนกระบอกนี้สั่งทำพิเศษจากโรงงานผลิตปืนเอกชนในสหรัฐอเมริกา ใช้วัสดุชนิดพิเศษ ทั้งสไลด์ ไกปืน และระบบค้างสไลด์จำลองโครงสร้างมาครบชุด สามแก้วตาถือไหว
ขอแค่ใส่กระสุนขนาดที่ตรงกันเข้าไป ก็ลั่นไกยิงได้จริงทันที เพียงแต่ตอนนี้ยังไม่ได้แจกลูกกระสุนให้เลยแม้แต่นัดเดียว
นอกจากปืนแล้ว ที่เอวพวกเขายังเหน็บระเบิดมือลูกกลวงเอาไว้ด้วย พอถอดสลักนิรภัยแล้วปาลงพื้น ก็จะมีเสียงแกร๊กจำลองการทำงานของกลไกขึ้นมา
ชายชราหวังคอยเฝ้าอยู่ข้างๆ เอามือไพล่หลังพลางกำชับไม่หยุด “เจ้าตัวน้อยทั้งหลาย จำไว้นะ เล่นปืนห้ามหันปากกระบอกใส่คนเด็ดขาด ต่อให้ไม่มีกระสุนก็หันใส่ไม่ได้ นิ้วต้องวางอยู่นอกโกร่งไก ห้ามแตะไว้ที่ไกปืน ใครทำผิดกฎจะริบปืนไว้ ไม่ให้จับสามวัน”
พูดจบเขาก็ค่อยๆ อธิบายเหตุผลให้ฟัง เล่าเรื่องอุทาหรณ์เลือดตกยางออกที่เกิดจากอุบัติเหตุปืนลั่นทีละเรื่องๆ