ตอนที่ 294 วิถีเด็ดขาดของวิเวียนกับหวังซวี่ตงหาอาจารย์เรียนต่อขั้นสูง

ตอนที่ 294 วิถีเด็ดขาดของวิเวียนกับหวังซวี่ตงหาอาจารย์เรียนต่อขั้นสูง

เดือนสิงหาคมที่เมืองกานเหอนับเป็นสวรรค์แห่งการหลบร้อน ตอนกลางวันช่วงที่ร้อนที่สุดก็แค่ตอนเที่ยง เช้ากับเย็นต้องใส่เสื้อคลุมบางๆ ตกกลางคืนเวลานอนก็ยังต้องห่มผ้านวม ไม่อย่างนั้นครึ่งคืนหลังรับรองว่าหนาวจนตื่นแน่

พอกลับมาถึงบ้านเกิด หวังซวี่ตงก็เปลี่ยนวิธีสอนใหม่ กลางวันก็พาเด็กๆ ไปริมแม่น้ำเป่ยเหอตรงตีนเขา

น้ำในแม่น้ำเป่ยเหอไหลลงมาจากบนเขา ปนกับน้ำพุธรรมชาติใสจนมองเห็นก้นแม่น้ำ พอยื่นมือจุ่มลงไปก็เย็นเฉียบจนบาดผิว

เต็นท์ถูกกางไว้ใต้ร่มต้นสนริมหาดแม่น้ำ ร่มเงาของสนช่วยบังแดดไปได้เกินครึ่ง ลมพัดผ่านดงไม้พาเอากลิ่นหอมสดชื่นของยางสนกับยอดหญ้าลอยมาแตะจมูก

ลมเย็นพัดเอื่อย เสียงน้ำไหลริน กิ่งสนไหวลู่ แสงตะวันค่อยๆ เคลื่อนคล้อย

ภายใต้บรรยากาศการเรียนแบบนี้ สามแก้วตาก็ซึมซับความรู้ได้เร็วยิ่งขึ้น หวังซวี่ตงไม่ได้จำกัดอยู่แค่ความรู้ในตำรา เห็นอะไรผ่านตาก็หยิบมาสอนทั้งนั้น

เห็นสายน้ำไหล ก็พูดเรื่องแรงโน้มถ่วงกับกลศาสตร์ของไหล เห็นก้อนหิน ก็เล่าเรื่องธรณีวิทยา นกบินผ่านบนฟ้า ก็สอนเรื่องแรงต้านอากาศ

พอเห็นบลูเบอร์รีป่ากับสตรอว์เบอร์รีป่าที่พวกผู้หญิงในบ้านเก็บมา หวังซวี่ตงก็คว้าตัวนักวิชาการจากสถาบันเกษตรแห่งสหภาพโซเวียตมาช่วยอธิบายวิชาพฤกษศาสตร์

ทั้งเรื่องพืชมีดอก พืชใบเลี้ยงคู่ โครงสร้างของผลไม้ตระกูลเบอร์รี และเรื่องอื่นๆ อีกมากมาย