เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 280 กระแสตอบรับ
เรื่องที่ว่ายุติธรรมหรือไม่ยุติธรรมนั้น
นักข่าวพูดไม่นับ เจ้าหน้าที่รัฐพูดก็ไม่นับ ต้องชาวบ้านพูดถึงจะนับ
ทันทีที่งานแถลงข่าวเลิก นักข่าวก็เหมือนไขลานไว้ กอดสมุดวิ่งกรูออกจากห้องประชุม เสียงกดมือถือดังระรัว
บางคนเริ่มโทรศัพท์ตั้งแต่ตรงทางเดิน “หัวหน้า ข่าวใหญ่เลย... รีบเว้นหน้าหนึ่งวันพรุ่งนี้ไว้ให้ผมนะ... อะไรนะ ล็อกไปแล้วเหรอ ผมว่าพี่เลอะเลือนไปแล้วหรือไม่อยากทำงานต่อแล้วเนี่ย รีบถอดข่าวเดิมออกเดี๋ยวนี้เลย!”
ส่วนพวกนักข่าววิทยุยิ่งไวกว่านั้น ต่อสายตรงกลับสถานีทันที “ข่าวเด็ดระดับบึ้ม... อีกสิบนาทีจะส่งกลับไปที่สถานี ต้องออกอากาศเดี๋ยวนี้เลยนะ!”
พวกนักข่าวโทรทัศน์ยืนมองอยู่หน้าประตูห้องประชุม เห็นคนจากสำนักหนังสือพิมพ์กับสถานีวิทยุคุยโทรศัพท์เสร็จแล้วเริ่มเดินออกไป ก็ได้แต่มองตาปริบๆ
พวกเขาไม่ได้เอารถถ่ายทอดสัญญาณดาวเทียมมา ส่งภาพกลับไปไม่ได้ ต่อให้ถ่ายมาได้น่าตื่นเต้นแค่ไหน ก็ต้องรอให้กลับถึงสถานีก่อนถึงจะขึ้นห้องตัดต่อได้
นักข่าวในมณฑลเลยรีบขึ้นรถบึ่งกลับทันที ส่วนนักข่าวนอกมณฑลก็รีบติดต่อไปสนามบิน สถานีรถไฟ สถานีขนส่งผู้โดยสาร ระหว่างนั้นยังเจียดเวลาโทรกลับสถานี “ผมจะรีบส่งภาพกลับไปให้เร็วที่สุด ถ้าไม่ทันจริงๆ ผมจะใช้วิธีโฟนอินรายงานสดก่อน พอภาพไปถึงค่อยเอามาฉายเสริม”
ขณะที่สถานีโทรทัศน์กับสถานีวิทยุของเมืองหวยได้เปรียบเรื่องพื้นที่ เล่นถ่ายทอดสดตั้งแต่ก่อนงานแถลงข่าวจะเริ่มด้วยซ้ำ