กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 265 ทายาทถูกเคี่ยวกรำขึ้นมาได้อย่างไร
หนึ่งชั่วโมงกับอีกยี่สิบนาทีต่อมา ท่านผู้อำนวยการเฒ่าก็เดินยิ้มนำออกมาจากห้องผ่าตัดเป็นคนแรก
คนบ้านหวังและบ้านจางรีบกรูเข้าไปล้อมด้วยความกระวนกระวายทันที
ยังไม่ทันที่พวกเขาจะได้อ้าปากพูด ผู้อำนวยการเฒ่าก็โบกมือห้ามไว้พลางบอก
“ใจเย็น ๆ ก่อน ชิงเยี่ยนเย็บแผลเสร็จเรียบร้อยแล้ว แต่ยังต้องเฝ้าดูอาการอย่างใกล้ชิดในห้องผ่าตัดต่อ เพื่อให้แน่ใจว่ามดลูกหดรัดตัวคงที่ ไม่มีสัญญาณเลือดออกผิดปกติ ถึงจะพาตัวชิงเยี่ยนออกมาได้”
“ทุกคนไม่ต้องกังวลไป ชิงเยี่ยนอาการดีมาก แถมหัวหน้าแผนกต่าง ๆ ในโรงพยาบาลกับอาจารย์แพทย์อาวุโสจากวิทยาลัยแพทย์ก็มาคอยเฝ้าอยู่หน้าห้องผ่าตัดกันพร้อมหน้า รับรองว่าจะไม่ปล่อยให้ชิงเยี่ยนเป็นอะไรไปเด็ดขาด”
สิ้นเสียงผู้อำนวยการเฒ่า ลมหายใจที่จางอิงกลั้นอัดไว้ในอกก็พลันผ่อนออก ขาเธออ่อนยวบจนร่างทั้งร่างเซไปด้านข้าง หวังเจี้ยนกั๋วจึงรีบคว้าแขนเธอไว้ได้ทันท่วงที
พอตั้งหลักได้มั่น จางอิงก็จ้องผู้อำนวยการเฒ่าแล้วเอ่ยถามเสียงสั่น “ไม่เป็นไรจริง ๆ ใช่ไหมคะ”
ผู้อำนวยการเฒ่าพยักหน้า “ปลอดภัยดี ไม่เป็นไรจริง ๆ ความดันกับอัตราการเต้นของหัวใจนิ่งสนิท ปริมาณเลือดที่เสียไปก็อยู่ในเกณฑ์ที่ควบคุมได้ ตอนนี้ไม่มีอะไรผิดปกติเลยสักนิด พวกคุณวางใจเถอะ!”
จางอิงถึงได้ระบายลมหายใจที่อั้นไว้เกือบชั่วโมงครึ่งออกมาจนหมด เธอก้มหน้าลงแล้วยกมือปาดหัวตาเบา ๆ