กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 255 ก่อตั้งคณะกรรมการคุ้มครองสูงสุดเพื่อต้อนรับชีวิตใหม่แล้ว!
ที่พักของหวังเจี้ยนกั๋วเป็นลานบ้านหลังเดี่ยว หรือจะบอกว่าบ้านในสวนชิงเยี่ยนต่างก็คล้ายกันไปหมด แต่ละลานจะอยู่ติดกัน ภายในแบ่งเป็นห้องนอน ห้องนั่งเล่น ห้องหนังสือ และห้องน้ำที่ปรับปรุงใหม่ เป็นต้น
พอคนกลุ่มนี้มาถึง ซูชิงเยี่ยนก็ออกมานั่งบนโซฟาในห้องนั่งเล่น หญิงชราพาพวกสะใภ้มานั่งอยู่ข้างเธอ
ชายชราหวังพาหวังหนึ่งสองสามสี่นั่งข้างหวังซวี่ตง ส่วนวีว่า สองพี่น้องตระกูลสยง หวังเอ้อร์อี รวมถึงเย่หนิงกับซุนเหล่ยที่รีบตามมา ต่างก็ยืนอยู่ด้านหลังซูชิงเยี่ยนและหวังซวี่ตง
ทุกคนรู้ใจกันดีโดยไม่เอ่ยถึงเรื่องเมื่อครู่เลยสักนิด เรื่องที่ว่าหวังเจี้ยนกั๋วจะไม่ไหวแล้วหรือใกล้จะสิ้นลมนั้นไม่มีอยู่จริงเลย มันเป็นแค่ภาพหลอนที่หวังเจี้ยนกั๋วคิดไปเอง เพราะดีใจจนสับสนไปหมด
เวลานี้พวกเขาทุกคนต่างตั้งใจฟังซูชิงเยี่ยนที่เอามือกุมท้องพลางเล่าความฝันตั้งแต่ต้นจนจบอย่างจดจ่อ
พอฟังจบ หญิงชราก็พูดอย่างหนักแน่นเด็ดขาดว่า “ท้องแน่ ไม่มีทางผิดหรอก! ตอนฉันเด็กๆ ก็เคยได้ยินเด็กอายุสองสามสี่ขวบหลายคนถูกถามว่ามาจากไหน”
“เด็กหลายคนตอบว่าเมื่อก่อนเคยเลือกแม่บนสวรรค์ เห็นว่าเธอเป็นคนดี ฉันก็เลยเลือกเธอ”
“ถ้ามีเด็กแค่คนเดียวพูดแบบนี้ก็อาจเป็นผู้ใหญ่สอนมา แต่นี่มีตั้งหลายตัวอย่าง รวมถึงตอนที่เราเคยอยู่เมืองกานเหอเมื่อก่อน เด็กบ้านคนนู้นคนนี้ แล้วก็ตอนอยู่ถนนวิทยาลัยครู เพื่อนบ้านแถวนั้น เด็กๆ ในบ้านก็พูดกันแบบนี้ไม่ใช่เหรอ?”