ตอนที่ 252 งานแต่งใหญ่ (สอง)

ตอนที่ 252 งานแต่งใหญ่ (สอง)

จากนั้น พระสันตะปาปาแห่งวาติกันก็นำพระคาร์ดินัลเดินทางมาถึง ตามติดมาด้วยนักพรตชุดม่วงแห่งเขาหลงหู่

พอทั้งสองฝ่ายมาจ๊ะเอ๋กันที่ลานจอดรถ ต่อหน้าทำเป็นสุภาพ ทว่าเสียงลูกคิดในใจที่ต่างฝ่ายต่างดีดคำนวณนั้น ดังแว่วมาให้ได้ยินตั้งแต่ระยะยี่สิบเมตรเลยทีเดียว

ตาเฒ่าเจ้าเล่ห์อย่างพระสันตะปาปาสวมชุดคลุมขาว มือข้างหนึ่งค้ำไม้เท้า ยิ้มแป้นอย่างอารมณ์ดี ดูเหมือนคนมาเยี่ยมญาติไม่มีผิด

ส่วนเหล่านักพรตแห่งเขาหลงหู่สวมชุดนักพรตสีม่วงเข้ม ในมือถือแส้ปัด เชิดคางขึ้นสูงลิ่ว แววตาที่มองฝ่ายตรงข้ามแฝงความทรนงประหนึ่งมีสามมหาเทพเต๋าคอยหนุนหลัง

พอทักทายกันเสร็จ ทั้งสองกลุ่มก็ไม่มองหน้ากันอีก รังสีที่แผ่ออกมาปะทะกันแรงจนประกายไฟแทบจะกระเด็น

เมื่อก่อนหวังซวี่ตงเคยประกาศอย่างเปิดเผยว่าตนศรัทธาสามมหาเทพเต๋า ทางฝั่งลัทธิเต๋าเลยถือเรื่องนี้เป็นของล้ำค่า ไปไหนก็ป่าวประกาศกับทุกคนว่า “ดยุกแห่งซิงเยี่ยนเป็นคนของลัทธิเต๋าเรา”

ส่วนทางวาติกันนั้น ก็พยายามจะดึงความศรัทธาของหวังซวี่ตงมาตลอด ดยุกยุโรปอเมริกาที่กุมอำนาจจริง มีอิทธิพลแผ่ขยายไปทั่วโลก หากยอมหันมานับถือพระผู้เป็นเจ้าได้ จะนับเป็นผลงานชิ้นโบแดงระดับไหนกันเชียว?

ดังนั้นเหล่านักพรต แม้ปากจะพร่ำพูดแต่คำว่าฟู่เซิงอู๋เลี่ยงเทียนจุน ทว่าในใจกลับคิดกันทั้งนั้น “นักพรตฝรั่งพวกนี้ยังไม่ยอมตัดใจอีกเหรอ? นึกว่าลัทธิเต๋าเราไม่มีใครแล้วหรือไง?”