เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 237 การสอบประจำสัปดาห์ของวิทยาลัยแพทย์และเคาะพื้นที่ตึกสำนักงานใหญ่เครือข่ายอินเทอร์เน็ต
ตอนค่ำ พอหวังซวี่ตงกับซูชิงเยี่ยนกลับมาถึง ชายชราหวังก็ยังไม่เข้านอน แต่ไม่ได้พูดเรื่องที่ตั้งชื่อเหลนในอนาคตไว้เรียบร้อยแล้ว เพราะกลัวเด็กสาวจะเขิน
แค่บอกว่าตอนนี้ที่บ้านตั้งคณะกรรมการเตรียมงานแต่งขึ้นมาแล้ว
พอได้ยินแบบนี้ ทั้งหวังซวี่ตงและซูชิงเยี่ยนต่างก็ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษ ใครๆ ก็รู้ดีว่างวดนี้คงจัดงานแบบเรียบๆ ง่ายๆ ไม่ได้แน่
ซูชิงเยี่ยนเพียงแค่โบกมือน้อยๆ แล้วพูดว่า “ท่านประธานจัดการตามสะดวกเลยค่ะ” จากนั้นก็เดินเตาะแตะกลับห้องไป
หวังซวี่ตงยังไม่ไป เขานั่งลงแล้วถามขึ้นว่า “สหายประธาน ปีหน้าปู่กับย่าก็จะอายุครบหกสิบแล้ว งานวันเกิดจะจัดยังไงดีล่ะครับ”
ชายชราหวังพอได้ยินคำว่าท่านประธานก็ปวดหัวตุบๆ ถ้าเป็นคนอื่นในบ้านพูดคงโดนด่าเปิงไปแล้ว แต่นี่เป็นหลานชายกับหลานสาว เลยทำเป็นไม่ได้ยินไป
พอได้ยินเลขหกสิบ คิ้วก็ขมวดมุ่นทันที ก่อนจะโบกมือปัดๆ ด้วยน้ำเสียงของคนที่ไม่ยอมแก่
“ไม่จัดทั้งนั้น จะมาจัดอะไรหกสิบ ฉันยังหนุ่มอยู่ ร่างกายแข็งแรง เดินเหินคล่องแคล่ว จะจัดวันเกิดไปทำไม ย่าแกก็เหมือนกัน พวกเราสองคนไม่เล่นมุกนี้หรอก”
หวังซวี่ตงยิ้มรับแล้วไม่เซ้าซี้ต่อ เขาเดาไว้อยู่แล้วว่าจะออกมาอีหรอบนี้