เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 192 ความกระตือรือร้นของคนบ้านหวัง
ระหว่างที่แม่หนูยังลังเลเรื่องกะละมังเคลือบสีเหลืองสารพัดประโยชน์ใบนั้น ทางผู้นำระดับสูงของคณะกรรมาธิการทหารก็ได้รับข่าว จึงเปิดประชุมวงเล็กเฉพาะกิจขึ้นทันที เพื่อหยิบยกเรื่องการรับซูชิงเยี่ยนเข้าเป็นทหารกรณีพิเศษมาหารือกันต่างหาก
นายพลอาวุโสท่านหนึ่งกวาดสายตามองเอกสาร นิ่งคิดครู่หนึ่งแล้วกล่าว “ผมเห็นว่าไม่มีปัญหาอะไร เรื่องนี้ทำได้แน่นอน ซูชิงเยี่ยนเป็นการรับเข้ากรณีพิเศษด้านเทคนิคล้วน ๆ ไม่ได้แตะต้องอำนาจสั่งการแนวหน้า ไม่ได้ยุ่งเกี่ยวกับกิจการทหารชั้นความลับ พอเป็นแบบนี้ อิทธิพลของหวังซวี่ตงในต่างประเทศก็แทบจะตัดทิ้งไปได้เลย”
นายพลอาวุโสอีกท่านพยักหน้าเห็นพ้อง “ผมก็คิดว่าไม่มีปัญหา สถานการณ์ของหวังซวี่ตงไม่ธรรมดา จะเอาคำว่านายทุนทั่วไปมาจำกัดความเขาไม่ได้เลย ถึงวันหน้าสองคนนี้จะแต่งงานกันก็ไม่มีอะไรเสียหาย คนไม่ธรรมดาก็ต้องใช้วิธีไม่ธรรมดามารับมือ อิทธิพลของคนข้างหมอน บางทีได้ผลยิ่งกว่านโยบายไหน ๆ เสียอีก”
ตอนนี้เอง นายพลอาวุโสผู้สุขุมท่านหนึ่งได้เอ่ยทักข้อกังวลที่สำคัญที่สุดขึ้นมา
“เรื่องทั้งหมดของหวังซวี่ตง ทางพวกเราได้ข้อสรุปไปนานแล้ว อิทธิพลในต่างแดนของเขาช่วยเป็นกันชนลดแรงกดดันทางการทูตและเศรษฐกิจนับครั้งไม่ถ้วนให้ประเทศเรามาตลอดหลายปี สำหรับภายนอกแล้วถือว่าได้ประโยชน์มากกว่าเสียอย่างแน่นอน”
“แต่มีอยู่อย่างหนึ่งที่พวกคุณยังไม่ได้คิดให้ละเอียด”