เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 189 ปฏิรูปรัฐวิสาหกิจ?
ในเวลาเดียวกัน ข่าวเรื่องโคนมเจ็ดล้านสามแสนตัวก็แว่วไปถึงหูพวกโรงงานรัฐกับอีลี่ที่เพิ่งปรับโครงสร้างเสร็จ สีหน้าของแต่ละคนเลยดูไม่จืดเลยทีเดียว
ผู้อำนวยการโรงงานเก่าคนหนึ่งกำลังดื่มน้ำอยู่ เขาเป็นคนหยาบๆ ได้ยินตัวเลขนี้เข้าก็แทบสำลัก เขาฟาดแก้วเคลือบลงบนโต๊ะ ตบโต๊ะแล้วด่าลั่น “เจ็ดล้านสามแสนตัวเหรอ ชิบหายแล้ว เหมิงหวังไม่กะให้พวกเรามีทางรอดเลยนี่หว่า!”
คนข้างๆ รีบช่วยจับแก้วตั้งขึ้น แล้วเช็ดน้ำบนโต๊ะ ไม่มีใครพูดอะไรต่อ ต่างคนต่างก้มหน้ามองโต๊ะ ในใจคิดคำนวณกันไปต่างๆ นานา
จำนวนโคนมในฟาร์มทั่วประเทศรวมกันเพิ่งจะมีแค่สามล้านกว่าตัวเท่านั้น
แต่โคนมพันธุ์ดีที่ให้น้ำนมคงที่อย่างพวกพันธุ์โฮลสไตน์ของสหภาพโซเวียต หรือก็คือโคขาวดำเนี่ย มีไม่ถึงหกแสนตัวด้วยซ้ำ
พี่แกเจ้าเดียวขนเข้ามาตั้งเจ็ดล้านกว่าตัว เท่ากับเพิ่มจำนวนฝูงวัวทั้งประเทศเป็นสองเท่าแล้วยังเหลือๆ แถมเป็นโคขาวดำล้วนๆ อีก
ต่อไปแหล่งน้ำนมคุณภาพดีคงตกไปอยู่ในมือเขาทั้งหมด แล้วโรงงานพวกนี้จะเปิดต่อไปยังไง จะไปรอดเหรอ
ผู้อำนวยการโรงงานอีกคนไม่ได้ปาข้าวของ แค่นั่งเหม่ออยู่บนเก้าอี้พักใหญ่ บุหรี่คีบไว้ในมือจนมอดไหม้ถึงนิ้วถึงค่อยทิ้ง แล้วสบถด่า “บัดซบ เป็นนายทุนแล้วเก่งนักเหรอ นายทุนจะนึกอยากกว้านซื้อวัวยังไงก็ได้งั้นสิ พวกแกกะจะบีบให้โรงงานรัฐรุ่นลายครามอย่างพวกเราตายกันหมดใช่ไหม!”
ทางฝั่งห้องประชุมของยาหลี่ก็มีควันบุหรี่ลอยคลุ้งไปทั่ว