เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 178 ปู่หวังเพิ่มพินัยกรรม
ฟังมาถึงตรงนี้หวังซวี่ตงก็ทนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว ประเทศอินเดียเฮงซวยนี่แม่งช่างกล้าฝันหวาน ทำเป็นเหมือนพวกแกกับเสี่ยหม่าและตาเฒ่าเสื้อแดงเพิ่งตัดสินใจเรื่องยากลำบากอย่างนั้นแหละ
เขาขัดความเพ้อเจ้อของประธานาธิบดีประเทศอินเดียทันที น้ำเสียงไม่เกรงใจแม้แต่น้อย
“ผมขอพูดตรงๆ ตำแหน่งนี้ผมรับไม่ได้ ก่อนอื่นพูดถึงระดับการเงิน ปัญหาของพวกคุณไม่เคยอยู่ที่การขาดกฎหมายลายลักษณ์อักษรชุดหนึ่ง”
“ข้อแรก แต่ละรัฐในประเทศอินเดียมีอำนาจปกครองตนเองสูงมาก นโยบายเศรษฐกิจ การคลัง และการเงินต่างคนต่างทำ คำสั่งส่วนกลางออกจากนิวเดลีไม่ได้ด้วยซ้ำ”
“ข้อบังคับการลงทุนจากต่างประเทศและกฎเกณฑ์การชำระบัญชีชุดเดียวกัน มุมไบใช้แบบหนึ่ง โกลกาตาและบังกาลอร์ก็ใช้อีกแบบ ถ้าผมต้องนำทีมวางโครงสร้างระบบให้ทั้งประเทศ ก็จะถูกอิทธิพลท้องถิ่นรื้อแยกส่วนจนกลายเป็นแค่หุ่นเชิด ไม่มีทางสร้างตลาดที่เป็นเอกภาพได้เลย ตลาดหุ้นก็ยังปั่น ยังควบคุม และนอกระบบกันเละเทะเหมือนเดิม การกำกับดูแลก็เป็นแค่เรื่องลวงตา”
“เรื่องนี้พักไว้ก่อน เอาแค่เรื่องปี 91 เมื่อปีที่แล้วเงินสำรองระหว่างประเทศของพวกคุณหมดเกลี้ยง ต้องแอบขนทองคำในคลัง 67 ตันทางเครื่องบินข้ามคืนไปจำนำแลกเงินที่ลอนดอนกับซูริก ข่าวนี้อาจปิดคนอื่นได้ แต่ปิดผมไม่ได้”