กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 162 แปดพันยอดฝีมือข้ามพรมแดนสังหารเด็ดขาด (สอง)
หลิวอินเห็นหวังซวี่ตงไม่ตอบ ก็เลยถามซ้ำอีกรอบ
ในสายตาเธอ หน่วยรบพิเศษแบล็กแคตของประเทศอินเดียเก่งจะตายไม่ใช่เหรอ ทางนั้นคุยโวทุกวัน เอะอะก็อ้างชื่อแบล็กแคต คนของ DSDG แม้แต่คนจากสหภาพโซเวียตยังมีเลย จะไม่มีคนจากแบล็กแคตได้ยังไงกัน
หวังซวี่ตงเอนหลังพิงโซฟา พอฟังหลิวอินบรรยายถึงหน่วยรบพิเศษ ‘แบล็กแคต’ ของประเทศอินเดียจบ สีหน้าเขาก็พะอืดพะอมเหมือนเพิ่งกลืนแมลงวันเข้าไป เลยยกมือเบรกเธอทันที
“พอๆๆ เลิกพูดถึงไอ้หน่วยรบพิเศษแบล็กแคตอะไรนั่นเถอะ ฟังแล้วขยะแขยงชะมัด คนพวกนั้นคู่ควรกับคำว่าแมวดำที่ไหน ดูแล้วยังสู้เจ้ามี่มี่ที่บ้านผมไม่ได้เลย”
“พวกนั้นคุยโม้ทุกวันพี่ก็ดันเชื่อจริงๆ เหรอ ไอ้แบล็กแคตที่อวยกันจนเว่อร์วังนั่น พอลงสนามจริงทีไรมีแต่เรื่องขายหน้าพังไม่เป็นท่าทั้งนั้นแหละ”
“ปี 87 มีคนร้ายพกอาวุธจับเจ้าหน้าที่รัฐในประเทศอินเดียเป็นตัวประกัน แบล็กแคตได้รับคำสั่งให้ไปช่วย พอไปถึงป่า กลับอ้างว่าต้นไม้ทึบเกินไปจัดขบวนรบตามยุทธวิธีไม่ได้ เลยยกเลิกภารกิจดื้อๆ กระสุนสักนัดก็ไม่ได้ยิง สุดท้ายรัฐบาลประเทศอินเดียต้องยอมเจรจาแลกตัวประกันกลับมา นี่คือศึกแรกของพวกมันนะ”
“ปี 88 ปฏิบัติการวิหารทองคำ กลุ่มติดอาวุธซิกข์ยึดวิหารทองคำที่อมฤตสาร์อีกรอบ แบล็กแคตขนกำลังไปเป็นพัน”