ตอนที่ 149 ยกเลิกขุนนาง พิธีสถาปนา และการสังหารเด็ดขาด

ตอนที่ 149 ยกเลิกขุนนาง พิธีสถาปนา และการสังหารเด็ดขาด

เจ้าระบบหมาเงียบไปพักใหญ่ หวังซวี่ตงก็แทบจะไม่เร่งมัน เขานั่งพิงพนักเก้าอี้ ปลายนิ้วลูบหลังมี่มี่ไปเรื่อยๆ เจ้ามี่มี่นอนหมอบอยู่บนตักเขา ปลายหางปัดผ่านข้อมือเขาเบาๆ ลำคอส่งเสียงครางครืดคราดเบาๆ

ผ่านไปครู่ใหญ่ เสียงสังเคราะห์ถึงดังขึ้นอีกครั้ง จังหวะการพูดช้ากว่าปกติไปมาก แฝงความรู้สึกลังเลไม่แน่ใจอย่างที่ไม่ค่อยได้เห็น

[ทูลฝ่าบาท ตามตรงแล้ว ข้าน้อยเองก็ไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ]

มันหยุดไปนิด เหมือนกำลังเรียบเรียงคำพูด และเหมือนกำลังค้นหาไฟล์ไฟล์หนึ่งที่ซ่อนอยู่ในซอกลึกสุดของระบบและไม่ได้เรียกใช้นานมากแล้ว

[ตามกฎของโลกแห่งระบบ เมื่อเจ้าของร่างเสียชีวิต ระบบจะแยกตัวออกโดยอัตโนมัติ กลับคืนสู่สถานะเริ่มต้น รีเซ็ตระบบใหม่ แล้วรอเปิดใช้งานอีกครั้ง]

[มีเพียงระบบระดับสูงส่วนน้อยมากที่ฝังโปรแกรมการสืบทอดทางพันธุกรรมเอาไว้ จึงจะสามารถผูกมัดทางสายเลือดส่งต่อรุ่นสู่รุ่นได้]

[แต่ข้าน้อยเป็นแค่ระบบช่วยเหลือ กฎของระบบตอนออกจากโรงงานไม่ได้เขียนข้อนี้เอาไว้ ไม่มีทั้งรหัสที่ว่า “สืบทอดได้” และไม่มีรหัสที่ว่า “สืบทอดไม่ได้”]

[พูดอีกอย่างก็คือ ข้าน้อยไม่รู้ว่าตัวเองจะตามไปอยู่กับลูกหลานของฝ่าบาทได้หรือไม่ หลังจากตายไปแล้วจะถูกรีเซ็ตระบบ หรือจะตามฝ่าบาทส่งต่อไปยังรุ่นถัดไป ตัวข้าน้อยเองก็ไม่ทราบพ่ะย่ะค่ะ]