เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย บิสกิตกรอบ
ตอนที่ 133 ตั้งทีมเฉพาะกิจลุยงานศัลยกรรมเสริมความงาม
อย่างชายชราหวังนี่ก็ใช่ เรื่องที่ซูชิงเยี่ยนจะได้เป็นเจ้าหน้าที่รัฐน่ะ เขาตัดทิ้งจากสมองไปตั้งนานแล้ว
ตั้งแต่ตอนที่เขารู้ว่าเด็กหญิงที่เก็บมาเลี้ยงคนนี้ไม่เหมือนเด็กคนอื่น เธอไม่ชอบฟังนิทานหลอกเด็กพวกนั้น แต่กลับชอบฟังความรู้ใน “คู่มือหมอเท้าเปล่า”
พอเริ่มรู้หนังสือ เธอก็ยิ่งกอดตำราแพทย์อ่านเอง แถมยังเกาะติดให้เขาช่วยซื้อหนังสือแพทย์สารพัดแบบ ตอนนั้นชายชราหวังก็รู้แก่ใจแล้วว่าเด็กคนนี้ไม่มีนิสัยที่จะไปทางสายราชการแน่นอน
ตอนนั้นเขาคิดในใจว่า วันข้างหน้าแม่หนูได้เป็นหมอ เป็นนักวิทยาศาสตร์ก็ดีทั้งนั้น เรื่องหน้าตาทางสังคมมีพร้อมอยู่แล้ว ถ้าในอนาคตได้นั่งเก้าอี้ผู้อำนวยการโรงพยาบาลใหญ่ ตัวตำแหน่งนั้นเองก็ถือเป็นเส้นทางบริหารที่มีระดับชั้นทางการอยู่ดี
แต่พอหลานชายพูดตอนอายุไม่กี่ขวบว่าจะสร้างศูนย์การแพทย์ให้เธอในอนาคต เขาก็ปัดเรื่องที่เธอจะได้เป็นเจ้าหน้าที่รัฐตกไปจากหัวเลย
ยอมรับความจริงเรื่องที่แม่หนูจะกลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ใหญ่ เป็นศาสตราจารย์คนดังแทน
ในใจเขาก็ไม่ได้รู้สึกเสียดายอะไร ลองดูสถานะของแม่หนูตอนนี้สิ ไม่ได้เป็นเจ้าหน้าที่รัฐแล้วจะทำไมล่ะ
พวกเจ้าหน้าที่รัฐในระบบพวกนั้น ถ้าเทียบเรื่องชื่อเสียง ฝีมือ หรือระดับความนับถือที่คนเขามีให้ ใครจะเทียบเธอได้บ้าง
หลานสาวของเขาตั้งหลักปักฐานได้ด้วยฝีมือจริงๆ ของตัวเอง ชื่อเสียงในวงการแพทย์ดังกระฉ่อนทั้งในและต่างประเทศ ไปไหนมาไหนก็มีแต่คนเคารพนบนอบ